Domandi Domandi = stap voor stap

Inmiddels zijn we al weer3 weken verderen heb ik veel nieuwe mensen leren kennen en veel nieuwe indrukken opgedaan. Dit alles begon op maandag 18 februari toen we op het vliegveld in Banjul aankwamen. Hier werden wij hartelijk ontvangen door verschillende mensen die betrokken zijn bij het project tussen het Windesheim en het Gambia College. We werden letterlijk en figuurlijk meteen in het diepe gegooid want we gingen na de Gambiaanse lunch (wat hier altijd rond 15uur is bestaande uit rijst, vis en groentes op 1 schaal wat je vervolgens met z'n vieren deelt) het strand (Beachylo Beach) en konden een duik nemen in de zee met mooie hoge golven, een heerlijk begin van een nieuw avontuur.

Terug komend van het strand konden we ons gaan settelen in ons verblijf op het Gambia College. Hiervan had ik toch wat te hoge verwachtingen . Daar onze douche, bestaande uit een badkuip met kapotte doucheslang en wc zonder wc bril die niet door spoelt, er voor mijn doen vies en achterstallig uit zag. Echter is de manier van douchen, het met een flesje koud water over jezelf heen gieten al aardig gewent. Met wat versiering van de andere studente hebben we er een gezellig plekje van gemaakt.

De volgende dag na het ontbijt zijn we naar verschillende markten geweest in Brikama (welke op loop afstand van de College is) en in Serekunda. Hierbij moet je denken aan super veel mensen die onder andere groente en fruit verkopen, een overdekte vismarkt die je al van ver ruikt, en veel kleding kraampjes. Wou je iets kopen dan wordt er voor ons ‘Toubabs'(witte mensen) het dubbele gevraagd dus het is nog even uitzoeken wat ‘normale' prijzen zijn hier. Veel mensen en met name kinderen schreeuwen Toubab naar je als je ze tegen komt, of dit minder zal worden betwijfel ik maar ik hoop het toch wel.

De derde dag was echt het hoogtepunt van de week voor mij. We gingen eerst naar de Crocodile Farm waarbij we langs verschillende mooie 'art shops ' kwamen. De ongeveer 100 krokodillen lagen lekker te chillen in een water poeltje waar ze dagelijks zoveel voedsel kregen dat ze geen mensen zullen eten en je ze aan kon raken (onder begeleiding). Na het über toeristische plekje zijn we door gereden naar de vismarkt in Tanje, een plekje bij het strand waar de vissers komen en gaan met hun zelf gemaakte houten bootjes. Hier werden we hartelijk ontvangen door een visser die inktvissen beet hield om aan ons te laten zien. Hij gaf ons eveneens een tour langs het hele vissers proces, van het boten maken tot aan het vis roken en drogen toe. Gedurende deze tour trof ik tot mijn verbazing een wel hele opmerkelijke visser aan, namelijk één in een Landstede pak (nooit gedacht dat Landstede ook vissers in Gambia sponsorde)!! Na de markt zijn we op eigen houtje, in de overvolle bus (16 mensen in een klein busje) naar het strand gegaan om hier van de drukte te bekomen.

De vierde dag stond in het teken van onze stage plekken. Zo zijn we bij verschillende scholen langs geweest en bij mijn stage plek Tanka Tanka (Tanka betekend voet= stap voor stap). Dit is het enigste Psychiatrische ziekenhuis(gesloten setting) in west Afrika waar ongeveer 60 tot 70 patiënten verblijven, met verschillende psychiatrische problematiek. Het is een mooi en goed onderhouden verblijf wat erg afgelegen is en waar hoge muren omheen staan.

Vrijdag zijn we naar Laminglodge geweest een plekje bij de rivier waar je de Mangrove kan zien. We zijn hier met een bootje over de rivier gevaren waar je even helemaal tot rust kon komen. De zaterdag in Gambia is een relax dag wat natuurlijk op het strand genoten moet worden. We zijn dit keer bij Sangyang geweest, een super mooi rustig wit strand, waar ik zeker vaker terug zal komen. De zondag zijn we naar het toeristische gebied Senegambia geweest waar je westerse restaurantjes kunt vinden(met westerse prijzen natuurlijk.)

Mijn eerstetwee stage wekenzitten er inmiddels ook al op.Na 1 dag met openbaar vervoer(super kleine overvolle busjes, zwetend naast en op elkaar zittend), was mijn grens van wachtenwachten en nog eens wachten wel bereikt.DusNora zou en moest een fiets hebben, ongeduldigen stubbern als ik was heb ik deze dan ook gekocht. En natuurlijk ben ik hiermee inmiddels al 3 keer naar de fietsenmaker geweest.Maarhopelijk vanaf volgende week dat mijn fiets het langer dan 2 dagen vol houdt.Dan besxtaad mijn dagelijkse workout uit 2 en half uur fietsen op een dag;)

Wat betreftstage, Tanka Tanka het Psychiatrische ziekenhuis, dit iseigenlijk niet te vergelijken met Nederland. Veel patiënten liggen in bed of buiten op de grond hun dag door te komen. Het niveau en de kennis is naar mijn mening minimaal en structuur zoals ik die in Nederland gewend benzie ik hier niet terug. Er werken twee therapeuten en de rest zijn verpleegkundigen waaronder een aantal Gambiaanse verpleegkunde studenten(die veel al maar 2 weken komen kijken). Dadbesteding is er eigenlijk niet af en toe worden activiteiten gedaan met cliënten, zoals kaarten, schilderen, tekenen maar hier zit geen duidelijk doel achter. Ik zou graag iets willen achter laten na 4 maanden zodat als ik weg ben er toch nog iets mee gedaan wordt. Hiervoor heb ik met diverse mensen gesproken en ben ik nu aan het bekijken of we de gemaakte spullen gedurende de dagbesteding niet zouden kunnen gaan verkopen op een één of andere manier zodat dagbesteding een doel krijgt en patiënten waardering krijgen voor hun gemaakte werken. Maar dit alles is nog in brainstormfase, dus heeft iemand ideeën laat het me weten!! Er zal daarbij ook gedacht moeten worden aan fondsen of sponsorgeld waarmee materiaal etc gekocht kan worden. Hier is helaasamper geld voor op dit moment. Kort om veel ideeën, enthousiasme en motivatie om er wat moois van te maken waar men ook echt wat aan zal hebben en zonder mij kunnen voortzetten.

Tot zo ver even een berichtje, ik hoop binnenkort een dongel te hebben zodat internetten makkelijker zal worden. (Smsjes komen niet altijd aan, waar dit aan ligt geen idee.)

Liefs en zonnestraaltjes, Saffie Jallow (mijn gambiaanse naam)